Het leven in Praia do Carvoeiro
“Doggy walk” in Carvoeiro.
De meest voorkomende vraag die mensen aan mij stellen is: “Hoe is het om permanent in Portugal te wonen?”
Ik zou met alle plezier alles over het leven hier met je willen delen maar vanwege de Covid-19 is dat momenteel een iets grotere uitdaging. De activiteiten staan nog op een laag pitje en de meeste restaurants, bars en winkels beginnen net weer een beetje te openen. Vandaar dat ik heb besloten je vandaag mee te nemen tijdens mijn wandeling met Bo. Zo kun je de plek waar ik woon toch een beetje leren kennen zonden besmettingsgevaar -;)
7 uur in de ochtend
Bo (je kunt hem ontmoeten in de “Over mij”-sectie) en ik verlaten het huis om 7 uur voor onze eerste wandeling. Het is vandaag alweer een mooie dag ! Ik hou van de mooie warme kleuren net na zonsopgang, ze maken mij blij en ik kan me geen beter begin van de dag voorstellen. Het dorp ligt er vredig en verlaten bij met alleen het geluid van meeuwen en de kabbelen golven.
Praia do Carvoeiro strand
Vandaag maak ik de foto’s met mijn mobiele telefoon omdat het lopen met Bo en een dure camera geen verstandige combinatie is. Bo weegt 40 kg, heeft een eigen willetje en houdt niet van katten of fietsen, dus ik heb mijn handen vol om ons beiden weer veilig thuis te brengen.
Strand – Praia do Carvoeiro
Praia do Carvoeiro
Carvoeiro, ook wel Praia do Carvoeiro genoemd, was vroeger een tonijnvissersdorp. Tegenwoordig worden de kleine bootjes op het strand echter alleen nog maar gebruikt om de toeristen de prachtige Atlantische kustlijn en de grotten te laten zien. De visserij is volledig uit dit dorp verdwenen en het toerisme is daarvoor in de plaats gekomen. Gelukkig is hier geen sprake van massatoerisme en is het karakter van het dorp goed behouden gebleven.
Atlantische kustlijn gezien vanaf wandelpad
We vervolgen onze wandeling in de richting van het kerkje “Capela da Nossa Senhora da Encarnação”. Vertaald als De Kapel van onze Vrouwe van de Menswording. Deze kerk en de aangrenzende vesting werden tijdens de enorme aardbeving van 1755 volledig verwoest. Pas in 1942 werd de kerk volledig herbouwd. Alleen de oorspronkelijke koperen klok werd gered en is nog steeds te zien aan de voorkant van de kerk.
“Capela da Nossa Senhora da Encarnação” in Carvoeiro
Rozemarijn
Net achter de kerk vindt je “mijn” kruidentuin waar ik regelmatig een paar takjes rozemarijn “leen” voor mijn Portugese en Italiaanse gerechten. Het eerste gerecht dat me nu te binnen schiet is een aardappelschotel uit de oven. Ik zal dit recept in één van mijn volgende posts met je delen. De naam “rozemarijn” is afgeleid van het Latijnse Ros Marinus wat dauw van de zee betekent. De geur is fantastisch en het schijnt dat dit kruid het geheugen en de concentratie verbeteren . Ik denk dat ik morgen misschien toch even terug moet voor een paar extra takjes ……
Dit is ook het punt waar het houten wandelpad langs de kustlijn tussen de kerk en Algar Seco begint.Vanaf dit pad heb je een fantastisch uitzicht langs de ruige kustlijn en over de Atlantische Oceaan. Een korte wandeling brengt je naar de speciale plek Algar Seco.
Algar Seco
Algar Seco (vertaald – zinkgat of verdwijngat) is een natuurlijk wonder van grotten en rotsformaties. Deze rotsformaties zijn gevormd door jarenlange erosie en in het midden bevindt zich bij vloed een natuurlijke poel van kristalhelder water. Ik kwam hier zo’n al 25 jaar geleden voor het eerst (ja echt zo lang…) om te zwemmen en eerlijk gezegd is er sindsdien niet veel veranderd. Bij restaurant “Boneca” loopt een tunnel door de rotsen. Loop door deze tunnel en wordt verrast met een geweldig uitzicht, door “een raam” dat gevormd is door rotsen.
Ik zou je graag nog wat meer laten zien, maar dat zal moeten wachten tot een volgende keer. Het is nu tijd om naar huis te gaan. We lopen via het centrum terug zodat ik onderweg een (take-away) koffie kan kopen en de prachtige kleuren blauw van de “Morning Glory” kan bewonderen En ochtendglorie is het !
Morning Glory
Até à próxima !
Beste Joke,
Ooit hebben we met elkaar en je ouders te maken gehad, door de huur van het huis?las Conchas met de blauwe luiken in het ezelsstraatje,naar ik meen in 2001.Het was toen eigendom van Carla Beguin?
Eeuwen geleden dus Woon jij nog steeds in bloc 1 in de rua Branco?
Heb genoten van je impressie, was sweer even terug, ben net een week weer in Holland.
Wil graag op je maillijst staan, en zo op de hoogte blijven van het reilen en zeilen van Carvoeiro.
Hartelijke groet van Jopie Vink
Beste Jopie, hartelijk dank voor je bericht en mijn excuses voor de late reactie. Ik deed indertijd inderdaad het management van Casa Conchas. Ik woonde niet in de Rua Baranco maar had daar wel een appartement in de verhuur. Inmiddels woon ik zelf in een appartement aan de zee. Ik zal jouw emailadres toevoegen aan de lijst en het laatste artikel sturen. Met hartelijke groeten, Joke de Roos.